Hiç olmadığım kadar stresliydim...

Görmemiştim yıllardan beri kendimi dün geceki kadar sıkıntlı, stresli. Evet, çekilmez biri haline geldiğimi biliyorum gergin yada moralim bozukken. Dün akşamda konuştuğum bir çok kişi aldı zaten bu sıkıntıdan haklı yada haksız yere payını.

Çekilen sıkıntıların sonunda başarının geldiğini biliyorum. Kimsenin rahat bir biçimde başarıya ulaşmadığını da biliyorum. Bu dünyaya madem test amaçlı geldik, önümdeki bu günleri de aşacağımı biliyorum. Çok şükür ki, özgüvenim yerinde, başarıya inandığım aşikar, mevkim sürekli yükseliyor. İnatçı bir yapım var; ya başarı gelecek, ya başarı gelecek...

Tabii çalışmadan gelmesini bekleyemezsiniz. Az çalışırsanız karnınız doyar, tabiri caizse eşek gibi çalışırsanız hedeflerinize daha da yaklaşırsınız, ki beni de böyle bir çalışma ortamı bekliyor.

Kadrom her geçen gün büyüyor, nasıl büyüyor ben de güzellikle takip ediyorum. Tek koyulduğum bu yolda, bırakın Sivas'ı, İstanbul'u; Ankara, İzmir, Kayseri gibi memleketlerde bile temsilcilerimiz olmuş, başlamak bitirmenin yarısıdır diyerek niyetimizi etmiş, ofisimizi hazırlamış, evimi tutmuş ve bilirsiniz Din dersinden, yapılacakları yapıp kalanı ise Allah'a bırakarak herşeyin en güzel olanını vermesi için dua etmekden başka caremiz yoktur.

Bu sıkıntılı günlerimde ismi malum daha öncede bahsettiğim insanların varlığı, duaları, destekleri güçlü olmam için temel kaynak. Allah utandırmasın diyerek dün iş başı yaptım. Ve direk başarıya yaklaştığımı hissettim.

İnsan önce kendine güvenmeli, sonra kendini sevmeli, herşeyini ince ince ayarladıktan sonra gerisini Allah'a bırakmalı. Zaten Allah'ın sevgili kuluysanız iş size dünyanın diğer ucundan bile geliyor.

Neyse bugun biraz duygusallığım üzerimde sanırım. E dün o sinirin üzerine de sakinlik iyi gitmiyor değil hani.

En güzel günler sizlerin olsun.